Bodrum güneşinde
Ankara havası
Denizi olmayan Ankara, denizini evi gibi gördüğü Bodrum’da yıllar önce bulduğunda kimse Ankara’dan yarış yelkencisi çıkacağını tahmin etmiyordu. AYK bunu başardı. Şimdi Bodrum dahil birçok parkurda yarışlara katılıyorlar. O unutulmaz şarkıdaki gibi; ‘Ankara Rüzgârı‘ yelkene gönül vermişlerin peşinden ayrılmıyor. AYK gittiği her yere neşesini de götürüyor. Bu yarışlarda rüzgârı biraz geride kaldı ama olsun... BAYK ile olan kulüp kardeşliği, kendi rüzgârını oluşturdu.
Yıl biterken, güney sahillerimizin en sıcak hafta sonunda kış güneşi, Ankara rüzgârı ile şarkı sözündeki gibiydi. Her iki kulüp gençlik yıllarını koşar adım kat ediyor.
Yazı ve fotoğraflar: Hasan Onuker
  
Ustam rüzgâr
Murphy kanunu: Bir şey ters giderse, hep ters gider. Aynen öyle olmuştu. Çalıştığım dergi kapanmış, çuvalla para döktüğüm yeni fotoğraf makinemin borcu patlamış, üstüne üstelik babamı kaybetmiştim. Yaşam beni iki tekne arasında kalmış bir usturmaça gibi sıkıştırmıştı. Kendimi sıfır havada broşa girmiş (!) bir yelkenlinin çaresiz kaptanı gibi hissediyordum. Kanlıca’da çayımı yudumlarken fodepar olmuş bir yarış teknesi nasıl şamandıra dönüşü yaparsa, ben de düşüncelerimin arasında dört dönüyordum. Çalan telefonla irkildim. Arayan yazı işlerinden Pınar’dı. Hafta sonu yapılacak TAYK Kış Kupası’nı kendileri için izleyebilir miydim? Bu soruyu kendime sordum. Yapabilir miydim? Bütün dramlarımı boğazın akıntılı sularına bırakıp, yaşam yelkenimi yeniden açtım.
Yazı ve fotoğraflar: Osman Uğur
  
|
